fbpx

Ik begon met de overgang toen ik ongeveer 49 was. In het begin had ik het niet echt door, maar langzaam maar zeker merkte ik dat ik wat kribbiger werd. Soms gewoon om niks.

Ik snapte het zelf niet goed waarom ik zo deed. Dan had mijn man in mijn ogen weer iets of niets gedaan en werd ik boos. Het maakte niet uit wat hij zei, het was toch niet goed. Emotioneler werd ik ook; ik kon om niks huilen.

Zweetaanvallen

Na een jaar begonnen de zweetaanvallen. Verschrikkelijk! Trui aan, trui uit, deken om je heen, deken weer weg. In een paar jaar tijd veel geld uitgegeven aan middeltjes die MISSCHIEN zouden helpen, maar geen resultaat. Totdat ik hoorde over luxopunctuur! Het was wel voor mij wel een eindje rijden naar Petty, maar ik wilde zó graag van de zweetaanvallen af, dus wilde ik het graag proberen.

In juli ben ik begonnen en na de eerste sessie had ik a meteen minder last van opvliegers. Na de tweede sessie kon ik ‘s nachts weer lekker slapen zonder steeds wakker te worden van de zweetaanvallen en na de derde sessie vond ik beetje bij beetje mezelf terug. Ik werd weer wat vrolijker, voelde me minder geïrriteerd en ik werd weer de vrolijke meid van voor de overgang. Ik ben superblij dat ik dit heb gedaan.

Na een half jaar doe ik weer een sessie van drie keer, want ik wil niet meer terug naar die kribbige, zweterige vrouw.

Dank je wel Petty dat je mij weer mezelf laat zijn. Ook namens mijn man! 😉

Het verhaal van Jannie de Bont